Hemen daukazue hirugarren ebaluazioko Social Science-ko lana edo aurkezpena. Espero dut zure gustokoa izatea:
Buscar este blog
ONGIETORRI NIRE BLOGERA!!!
Kaixo, Alicia naiz. 13 urte ditut eta nire urtebetetzea apirilaren 7an da. San Viator ikastetxean ikasten dut. Ahizpa bat dut, 9 urtekoa. Natalia deitzen da. Oso jatorra eta polita da, eta animaliak asko gustatzen zaizkio. Nire afizioak, musika entzutea eta telebista ikustea dira.
¡¡¡BIENVENIDOS A MI BLOG!!!
Hola, soy Alicia. Tengo 13 años y mi cumpleaños es el 7 de abril. Estudio en el colegio San Viator de Vitoria-Gaisteiz. Tengo una hermana de nueve años. Se llama Natalia. Es muy guapa y simpática, y le encantan los animales. Mis aficiones son, escuchar música y ver la tele.
WELCOME TO MY BLOG!!!
Hello, I´m Alicia. I´m 13 years old and my birthday is the 7th of April. I study in San Viator, in Vitoria-Gasteiz. I´ve got a sister and she´s 9 years old. She´s very friendly and pretty. She loves animals too. My jobs are listen to music and watch TV
¡BIBOLINA, NIRE AFIZIORIK HANDIENA!
Asko gustatzen zait musika, eta horregatik, egun batean galdera hau egin nuen nire buruari...
Zergatik ez dut musika tresna bat jotzen? Ideia ona zen. Orduan, Vitoria-Gasteizko Jesus Guridi kontserbatorioan proba bat egin nuen eta, proba horri esker, orain kontserbatoriora oso pozik joaten naiz..
EGONALDIA AUBIXA
Inoiz ez dut ahaztuko Aubixako barnetegiko esperientzia. 2011Ko urriaren 17an joan nintzen, nire 2.DBH-ko adiskideekin. Aubixa , Elgoibarren dago. Leku polit-polita da, naturaz inguratuta. Autobusez joan ginen, eta, nahiz eta, pixka bat kostatu barnetegia aurkitzea, ailegatu ginen 10etan oso pozik eta urduri. Etxea oso polita zen, harriz egindakoa eta zelai handi bat zeukan kolunpioekin eta futbolean jokatzeko primeran zegoen. Barrutik ere, oso ederra zen: oinetako gela bat, egongela handia, bi bainugela (bat dutxekin), eta jantokia. Aubixan Maritxu bizi zen, emakume jatorra eta oso alaia, berak sukaldatzen zuen, Mikaelaren laguntzarekin. Janaria, beraz, oso goxoa zegoen. Baina, hau kontatuz, ez dizuet esan zertarako joan ginen leku horretara. Adi! Aubixara joan ginen euskaraz hitz egiteko eta bizitzeko. Bi begirale jatorrak zeuden, Mari Carmen eta Xabi, eta haien laguntzaz euskara asko ikasi genuen. Asier eta Judithek ere, gure ikastetxeko irakasleak, noski, asko lagundu ziguten ekintzak egiten.
Orain kontatuko dizuet egunez egun, zer egin genuen aste horretan Aubixan...
1.- Astelehenan, begiraleen eta guren bpresentazioa izan zen.
2.- Asteartean, Kalamua mendia igo genuen esfortzu askorekin goizean. Arratsaldean, berriz, abesti saio bat egin genuen.
3.-Asteazkenean, eguraldi txarra zegoen eta etxeko ekintzak egin genituen. Nire gustukoenak izan ziren: karaokea eta pastak egitea.
4.- Ostegunean, goizean etxeko ekintzak egin genituen eta ondoren, arratsaldean, pisteko jolasa egin genuen.
5.-Ostiralean, begiraleen agurra heldu zen. Haiek, DVD bat, gure egonaldiarekin Aubixan, guk egindako pastak eta abesti saioko CD-a banatu zizkiguten.
Gehien gustatu zitzaidan eguna ezin nuen esan, guztiak bereziak zirelako, baina, abesti saioa asko gustatu zitzaidan bereziki euskaraz abestu genuenelako sentitu nuen nire barruan, euskara gehiago gustatzen zitzaidala.
Azkenean, esango dizuet, Aubixako egonaldia merezi zuela asko, zeren, euskararen topaketa polit bat egin genuen eta ordutik, denok saiatzen gara euskara geure bizitzan jartzen. Ahaztezina izango dira guretzat Maritxu sukaldaria, eta Mari Carmen eta Xabi. Aste polita izan zen. Betirako izango dut nire bihotzean. Musu handi bat.
Alicia 2.B DBH
NIRE IRITZI TESTUA
TXAKURRAK UHALAREKIN BETI!!!
Jende asko da txakurra kaletik aske edo solte eramaten duena. Nire ustez, hori debekatuta egon beharko lirateke. Gainera, gehienetan eta ia-ia guztietan, txakur handiak eta arriskutsuenak dira aske joaten direnak. Zure ustez, ondo al dago txakurrei kaletik aske eta segurtasunik gabe eramatea?
Jakina, daude parkeak eta leku berezi batzuk txakurrek askatasunez ibiltzeko. Baina, kaletik jende asko dabil, eta ia-ia ez dago lekurik txakurrak ere aske eta nahi duten moduan ibiltzeko, eta noizbait pentsatu duzue txakurren lapurtzeari buruz?
Zalantzarik gabe, lapurtu egiten diren txakur gehienak aske uzteagatik izaten da. Ikus ezazu adibidez Ricardoren kasua: Ricardo artzain bat da eta gutxi gorabehera berrogei ardi ditu. Txakur bat zuen, eta egun batean, basotik aske utzi zuen eta lapurtu zioten.
Bistakoa da, umeek hobeto jolasten dutela haiekin aske egonez gero. Baina oso arriskutsua da ere ume batek aske dagoen txakur bat ukitzea edo berarekin jolastea, gaixotasunen bat izan ahal dutelako edo arriskutsuak izan dezaketelako. Hobe da orduan, umeak aske eta zaindarik gabe dauden txakurren alboan ez egotea, azken batean, haientzat arriskutsua izan daitezkelako.
Noski txakurrak hobeto sentitzen direla aske, baina pentsatu behar dugu jende asko dagoela txakurretaz beldurtzen dena. Agian, kezka handiak sor lirateke.
Azken batean, txakurrak kaletik uhalarekin eramatea askoz seguruagoa da, eta askatasunez ibiltzeko, leku berezietan egon beharko lirateke.
Ados zaude nire iritziarekin?
GEHIEN GUSTATU ZAIDAN LIBURUA
Liburu hau asko gustatzen zitzaidan, eta beti gustatuko zait. Nobela hau fantasiaz eta sorginkeriaz beteta dago. Gastelaniaz idatzita dago. Istoria honetako pertsonai nagusiak bi neska dira. Neska hauek, Tinka eta Lisa aspertuta daude bere anaien brometaz, eta zerbait egitea erabakitzen dute mendeku moduan. Oso istoria dibertigarria eta zoragarria da. Animatzen zarete irakurtzera? ;-D
Suscribirse a:
Enviar comentarios (Atom)
No hay comentarios:
Publicar un comentario